Stoute monnik

Iedere ochtend
Bij het krieken van de dag
Werd hij ontvangen
Met knievallen en ontzag

Mensen verzamelden
In de vroegte aan de kant
Om respect te betuigen
Aan deze heer van Boeddha’s stand

Zijn persoon dat was slechts klein
Maar z’n aanzien dat was groot
Mensen wilden bij hem zijn
En je kon zien dat hij genoot

Als hij met wat rijst
En fruit op huis aan gaat
Staan de mensen nog gebogen
Tot het einde van de straat

Het is een zoektocht naar een dimensie
Zonder winnaars of gelijk
Maar naar een diepere essentie
Van het Boeddhistisch koninkrijk

Het is meer luisteren dan horen
Het is meer zien dat dat je ziet
Hij heeft verlangens afgezworen
En ongepast dat past hem niet

Het proces van de verlichting
Duurde nu een jaar of elf
De monnik die werd sterker
Kwam eender tot zichzelf

Tot op een ochtend in de straten
Sloeg de monnik om een hoek
Waar hij met stomheid werd geslagen
Z’n geloof was even zoek

Ze rook naar lentebloesem
De wind speelde met d’r haar
En in haar bruine ogen
Zag hij het hoe, waarom en waar

Elf jaar van meditatie
Verloren in een seconde
Door verliefd te worden
Tijdens z’n morgenronde

De monnik was verloren
Hij doolde in het rond
En zocht wanhopig naar de woorden
Die een ander ook verstond

Zijn leven stond toch in het teken
Van kalm zijn en bescheiden
Nu is dan toch gebleken
Dat ook hij is te verleiden

Weg is alle rust
Overal steeds afgeleid
Door de stoutste fantasieen
Met die ene mooie meid

Van alle tien geboden
Die Boeddha had geschreven
Was deze het meest verboden
Dus hoe kon Hij dit vergeven?

Het was pas op een morgen
Dat hij de oplossing bedacht
Voor een leven zonder zorgen
Waarin hij stiekem naar d’r smacht

Hij zou leven zonder zonden
Zoals elke keurige monnik
Als hij een uur tijdens z’n ronde
Mocht denken met z’n pik

Een uurtje van de lusten
Een uurtje zonder grip
Waarin hij droomde van haar kussen
En soms ook van een wip

Zo bleef hij toch de monnik
Voor alle mensen in de straat
Alleen in dat ene uurtje
Stond hij voor haar wat meer paraat

Het is een zoektocht naar een dimensie
Zonder winnaars of gelijk
Maar naar een diepere essentie
Van het Boeddhistisch koninkrijk

Het is meer luisteren dan horen
Het is meer zien dat dat je ziet
Hij heeft verlangens afgezworen
En ongepast dat past hem niet.

January 28, 2010 | Category » Laatste nieuws van Steven de Jong | No comment

Poes

Meneer de Jong?
Ja, kom maar mee
Gaat u zitten
Wilt u koffie, water, thee?

De resultaten die zijn binnen
En verklaren het geluid
Dat hij maakt bij het ademen
Ehm, het ziet er niet goed uit

Een tumor is gerezen
Zo groot als een meloen
Opereren dat is zinloos
Er is niets dat ik kan doen

Zestien is een mooie leeftijd
Toch goed bij elkaar gerapen
U heeft nog 5 minuten
Voor ik je in laat slapen

Ik loop naar je toe
Streel achter je oor
Wist wel dat je ziek was
Maar dit had ik niet door

Je spinnen vult de kamer
Ik streel over je kruin
Voor mij was je nog altijd
De tijger van de tuin

s’Ochtends aan’t ontbijt
Kruip jij uit je mand
Om naast mij te zitten
Bovenop de krant

Spelen in de gang
Een groots krabbelballet
Wild achter een nepmuis
Zie de krassen in’t parket

Vies, nat, winterweer
We kunnen niet naar buiten
Samen binnen staren
Naar regen door de ruiten

Het is al lang geleden
Dat je achter beesten zat
Trots trofeeën toonde
Uitgereten op de mat

Lange dagen maffen
Uitgeblust en zwak
Alleen een stukje lopen
Om te poepen op je bak

Je kijkt langzaam op
Knijpt zachtjes met z’n ogen
Ik geloof dat ik begrijp
Wat hij daarmee bedoelt;

“Ga maar even buiten spelen
Met de musjes en de vogels
En kom dan maar weer terug
Als ik niet meer warm aanvoel”

January 28, 2010 | Category » Laatste nieuws van Steven de Jong | No comment

Universum

Het universum dat komt samen
En vraagt zich hoe het is
Dat ze alle sterren hebben
Maar de mooiste nog steeds mist

Hoe is ze dan gevallen?
Hoe is ze ooit ontsnapt?
Waar heeft ze dan geschenen?
Hebben wij haar ooit gehad?

Alleen de aarde lijkt te lachen
Hij fonkelt zilverwit
Gebeurt hem toch niet dagelijks
Dat hij de mooiste ster bezit

Je hebt sterren in je ogen
De melkweg in je haar
En waar je hebt gelopen
Kijken mensen naar elkaar

Je verheven hemellichaam
Kan verleiden met een oerknal
Sterrenbeelden zijn verloren
Als je glimlacht naar’t heelal

Lichtjaren in geheugens
Sterrenstof in’t grauw
Telescopen naar de hemel
Richten zich op jou

Jupiter wil aandacht
Hij roept naar jou wat stoers
Venus loopt te mokken
Want ze is stiekempjes jaloers

De zon draait om je heen
Neemt je op uit elke hoek
En de maan gaat elke avond
In zijn schijn naar je op zoek

Een kleine hand vol sterren
Vind je schoonheid veel te luid
Zij schieten door de hemel
Blazen hun laatste adem uit
 
Alleen jij lijkt niet te weten
Dat er soms een ster verdwijnt
Dat de zon, de maan, de sterren
Al hun warmte naar je schijnt

Dat planeten je bespieden
Dat je voorkomt in verhalen
Dat je sterren doet verbleken
Door onverwachts te stralen

Je hebt gewoon niet door
Hoeveel ik van je hou
Maar heel het universum
Draait al jarenlang om jou.

January 28, 2010 | Category » Laatste nieuws van Steven de Jong | No comment

Eikel

Wat ben ik toch een eikel
Bruine dop en verder groen
Hang ik hier in mijn boom
Een beetje niets te doen

Ik tuur wat in de verte
Ik staar wat in het rond
Soms tel ik mijn vriendjes
Die liggen op de grond 

Daar wil ik best graag bij zijn
Tussen aarde, gras en bast
Maar in plaats van los te laten
Houd ik me stevig vast

Ik werd nog wel gewaarschuwd
Voor het mogelijk ongemak
Maar ik gedroeg me als een eikel
En koos voor deze tak

Het is een mooie tak hoor
Schudt niet zo heen en weer
Het enige nadelige
Hij hangt boven een meer

Dus blijf ik hier wat hangen
U vindt dat mogelijk laf
Maar ik zal u wat verklappen
Zwemmen gaat me niet goed af

Ik ben de laatste in de boom
Op ongeveer vijf meter hoog
Zie ze beneden naar me wijzen
Maar voorlopig blijf ik droog

Ik roep soms dat ik lekker hang
Waarmee ik mijn probleem ontken
En ik eigenlijk bewijs
Dat ik de grootste eikel ben.

January 28, 2010 | Category » Laatste nieuws van Steven de Jong | No comment

Tuimelduif

Een duifje en een tuimelaar
Hielden zielsveel van elkaar
Tsjilp, tsjilp, tsjilp, en tsjouw, tsjouw, tsjouw
“Ja”, zei duif, “Ik ook van jou”.
En weet als vogels van elkaar houden
Gaan ze direct een nestje bouwen
Tussen takjes, gras en vogelpluis
Vormden zij samen hun huis.

De volgende stap werd vogelvlug genomen
Er moest een tuimelduifje komen
Dus extra wormen en brood inslaan
Absoluut niet voor het fluiten de kerk uitgaan
Al snel verspreidde het bericht:
”Hoera, er is een gezinnetje gesticht,
Ter gelegenheid van ons mooie ei
Geven duif en tuimelaar een grote partij.” 

Vogels uit hoge en lage bomen
Waren op het feestje afgekomen
Ze feliciteerden dat het was gelukt
Maar de sfeer bleef verder vrij bedrukt
Allen beseften het gevaar
Van een kind tussen duif en tuimelaar
En als je jezelf niet kan verloochenen
Is het moeilijk gezellig rondvogelen.

Dit is wat iedereen leek te weten,
Wat de ouders niet wisten of wilden vergeten:
Aan het begin gaat alles goed
Een tuimelduif vliegt zoals het moet
Maar na 5 minuten in een rechte lijn
Zegt z’n instinct: “He, tuimelen lijkt me ook wel fijn!”
Hierdoor fluiten tuimelduiven maar 1 lied
Want vliegen kunnen ze, maar tuimelen niet.

Het feest was dus meer een afscheidsfuif
Voor de ongeboren tuimelduif
Die straks begint aan een enkele reis
Regelrecht naar een hemels paradijs.
Mocht u ooit de zeldzame tuimelduif zien
Dan behoort u tot een selecte groep
Die het beestje heeft mogen bewonderen
Te pletter getuimeld op de stoep.

January 28, 2010 | Category » Laatste nieuws van Steven de Jong | No comment